पुणे : पुणे प्रार्थना समाजाच्या वतीने चैत्रोत्सवाच्या निमित्ताने आयोजित संगीतोपासनेचा कार्यक्रम अत्यंत भक्तिमय वातावरणात संपन्न झाला. यंदा हरी मंदिर प्रवेशाला ११७ वर्षे पूर्ण होत असल्याने या वर्षीचा उत्सव विशेष उत्साहात साजरा करण्यात आला. या संगीतोपासनेतून उपस्थितांना अध्यात्मिक शांततेचा आणि अंतर्मुखतेचा अनोखा अनुभव मिळाला.
संगीतोपासनेत विश्वजीत मेस्त्री आणि सानिका सोमण यांनी सुरेल व भावपूर्ण गायन सादर केले. त्यांना दिग्विजय देशमुख (तबला) आणि संगमेश्वर तडलगी (हार्मोनियम) यांनी साथसंगत केली. कार्यक्रमाचे निवेदन नमिता मुजुमदार यांनी केले.
कार्यक्रमाची सुरुवात उपनिषदांतील पवित्र श्लोकांच्या उच्चारांनी झाली. ‘स्वर ही परमेश्वराशी जोडणारी अतूट साखळी आहे’ या भावनेतून सादर झालेल्या गायनाने संपूर्ण सभागृह भक्तिरसात न्हाऊन निघाले. मंगल गजराने कार्यक्रमाचा प्रारंभ झाला आणि त्यानंतर भजनामृताचा रसिकांनी मनोभावे आस्वाद घेतला.
‘जगन्नाथ मंगला जय जय परब्रह्म वत्सला’ यांसारख्या भक्तिगीतांनी वातावरण अधिकच पवित्र केले. कलाकारांनी स्वरांच्या माध्यमातून सर्वत्र व्यापून असलेल्या परमेश्वराची अनुभूती अत्यंत प्रभावीपणे साकारली. यानंतर सादर झालेल्या भजनाने श्रोत्यांना स्वरांच्या सावलीत विसावण्याचा एक अद्वितीय, समाधानकारक अनुभव दिला, आणि ‘प्रीती प्रभुसे जोडरे मन’ यासारख्या रचनांनी कार्यक्रमाला उंची आणि आध्यात्मिक गाभा प्राप्त करून दिला.
कार्यक्रमाच्या पुढील भागात विश्वजीत मेस्त्री यांनी सादर केलेला अभंग ‘आनंददाता आनंद दीजे’ याच्या माधुर्यपूर्ण, सुरेल आणि हृदयस्पर्शी सादरीकरणाने संपूर्ण वातावरण भक्तिरसात तल्लीन झाले. या अभंगाच्या लयबद्धतेने आणि भावगर्भ अभिव्यक्तीने उपस्थित श्रोत्यांच्या मनावर अमिट छाप उमटवली. यानंतर विचारप्रवर्तक अभंगांची प्रभावी मांडणी सादर करण्यात आली. सानिका सोमण यांनी ‘क्षण एका चित्त करुनी निवांत’ आणि ‘मना मनन माझिया’ हे अभंग मनोज्ञ रीतीने सादर केले, तर विश्वजीत मेस्त्री यांनी ‘विष्णुमय जग’ या अभंगातून अध्यात्मिक चिंतनाची अनुभूती घडवली. शेवटी ‘हरी भजनाविण काळ घालवू नको रे’ या अभंगाने संगीतोपासनेची अत्यंत समाधानकारक, प्रसन्न आणि भावपूर्ण सांगता झाली.
